Vetrek

Ik loop inmiddels vreselijk achter met de avontuurtjes van Per en Ally te posten op dit log, mede door het gebrek aan bandbreedte en de tijd dat ik de 56k prrrkkkkrriiiiip telefoonlijn kon gebruiken. En om de reeks “bandbreedte sUx’s”, en alle verdere geklag over de kabel/adsl perikelen te doorbreken, wordt het toch eens tijd om wat ervaringen te posten.
Om de reeks “Adventures DUIJNUNDER” te starten, moet je uiteraard bij het begin beginnen. Dit begin is de aanstormende weekjes, en de dag van vertrek.

Mede door het feit, dat Ally veel heeft moeten werken, en zelfs tot de laatste Zondag voor vertrek heeft doorgewerkt, was het zeer moeilijk om iedereen persoonlijk met zijn tweetjes een bezoekje te brengen.
De laatse paar daagjes voordat we vertrokken heb ik toch weer duidelijk kunnen zien wat voor een moedige ouders ik heb, en dat m’n pa en ma ondanks het opkruipende tijdslimiet, altijd voor duidelijke, relaxte en gezellige omgeving hebben gezorgt tijdens onze logeer periode. Nogmaals onze dank voor de fantastische tijd die we bij jullie hebben gehad.

Wat ik ook fantastisch vond was de aktiviteiten die gauw nog even ingelast werden onder het mom van, dit moeten we even doen voordat je verhuist.....

}-------[lees verder pagina break]-------{

}------------[pagina break]--------------{


Zoals het Lenny Kravitz concert waar mijn “broertje”, nog
mee op de proppen kwam, was echt fantastisch om dit metje te ervaren Frank!,
uiteraard het gezelschap van Sietske, Jeepee en Astrid maakten dit een
hele gave tijd! Ook het nog even een “karpertje tikken” met
Ruud heeft zijn waarde gehad. Ik ben natuurlijk geen echte visser, en
ging vaak voor de gezelligheid mee. Er is duidelijk een onderscheid tussen
gewoon “vissen”, en “karper vissen”, en na jaren
de verhalen van Ruud te hebben aangehoord, weet ik nu waarom!,
tnx m8!

Ik wil ook via deze manier nogmaals Ellen en Berend bedanken, voor het
borrelavondje bij jullie met Etienne, Katja, Jarno, Simone en uiteraard
Suzette. En Casper het was fijn jullie nog even te hebben kunnen bezoeken
en ook jullie 2 prachtige dochters nog te hebben gezien.


De aanlopende weken voor ons vertrek, ben ik druk doende geweest met
al mijn oude troep een plekje te geven, om zo min mogelijk bij mijn ouders
achter te laten. Tis toch ongelovelijk hoeveel spullen een persoon kan
hebben, nou dacht ik toch met al mijn vrij recente verhuizingen een aardige
schift gedaan te hebben, maar niets is minder waar. Uiteindelijk is de
kledingbak bij Daalmeer een paar keer tot de nok toe gevuld, en heb ik
op aanwijzing van Johan, de Kringloop Harenkarspel zover gekregen om een
hoop oude spullen over te nemen. De eigenaar van kringloop Harenkarspel
houd gelukkig wel van dealtjes maken, en nam al mijn rommel mee en gaf
me wel €100,- ervoor. Op de ochtend van vertrek heb ik nog om 07:30
uur mijn oude puter zonder beeldscherm uiteraard nagebracht, heb daar
nog is €175,- euries voor gekregen. Dus Johan, mijn dank voor je
tip, dit heeft me een hoop extra zorg bespaard. Uiteraard zijn de wat
meer bruikbare spullen naar diverse personen gegaan die er wat mee konden.


De avond voor vertrek was echt heel gezellig, en de red snapper was fabeltastisch,
en de fotocollage die door mijn lieve zusje in elkaar gezet is, is me
zeer dierbaar geworden en ook nog eens heelhuids overgekomen.


Zoals eerder verteld, op de dag van vertrek nog ‘s ochtends naar
de kringloop putertje brengen, en daarna snel naar huis en koffers inladen.


Op naar het vliegveld, en ruim op tijd zowaar.. en lekker comfortabel
gebracht door mijn ouders. E-tickets zijn errug handig, alleen kon ik
nergens een bevestiging vinden dat de tickets ook daardwerkelijk geboekt
waren. Dus nog even snel in de auto gebeld of we daadwerkelijk alles in
orde hebben om in te checken, gelukkig was dit ook zo. Op het vliegveld
hadden Frank, Carola en Martin en Claudia en Maaike zich ook al verzameld,
nou ben ik niet zo’n fan van afscheid nemen op een vliegveld, maar
het deed ons toch een groot plezier dat jullie hier aanwezig waren, waar
het niet dat we bijna 2 uur lang hebben moeten wachten om te mogen inchecken
en toen nog maar 30 minuten hadden om het vliegtuig te halen. Dus het
werd een snel maar zeer emotioneel afscheid jammer genoeg.

Voordeel van de gehaaste incheck was dat onze maar liefst 26 kilo overgewicht,
waar we in iedergeval meer dan 110 euries voor hadden moeten betalen niet
opgemerkt werd. Dus na de veel te korte en moeilijke afscheidsessie, werden
we door de douanecheck geloosd door onze singapore airlines hostess, om
vervolgens zonder te shoppen en dus extra “javaanse jongens”
in te slaan aan mijn kant, en het gewilde geurtje voor Ally, direct naar
het vliegtuig gestuurd, hierna te vertrekken naar Australië met als
eerst een stopover van 3 dagen in Singapore.

(vliegtuigfoto made by m'n Pa)
(karperfoto made by Ruud)

| 2 Comments

2 Comments

Ola he gringo.. probeerde vanmorgen (local time) nog even te kijken of ik je kon spreken via MSN.. wil echter niet aanloggen.. K-programma... Anyways, blijf het proberen.. misschien laterzzz

@Bear, ships man.. kwas wel een beste tijd online vandaag. Kennuh we weer ff webcammen.. :P

Leave a comment


Email will not be published
Website example